DUHÂN SÛRESİ

Hâ, Mîm.[1]

Apaçık kitaba andolsun ki.

Biz onu, mübarek bir gecede indirdik. Biz, uyaranlarız.

O gecede hikmetli her bir iş tarafımızdan bir emir ile ayrılır.

Tarafımızdan bir emir olarak. Doğrusu biz, (rasûller) gönderenleriz.

Rabbinden bir rahmet olarak. Şüphesiz O; her şeyi işitendir, bilendir.

Göklerin, yerin ve arasındakilerin Rabbidir. Eğer gerçekten bilenler iseniz.

O’ndan başka (hak) ilah yoktur. Diriltir ve öldürür. Sizin de Rabbiniz, sizden önceki atalarınızın da Rabbidir.

Fakat, onlar şüphe içinde oynayıp eğlenirler.

Göğün apaçık bir duman getireceği günü gözle!

O insanları bürür. Bu, acı bir azaptır.

"Rabbimiz! Azabı bizden kaldır. Doğrusu biz iman eden kimseleriz. (derler)"

Nerede onlarda öğüt almak? Hâlbuki kendilerine apaçık bir rasûl gelmişti.

Sonra ondan yüz çevirmişler ve: "Öğretilmiş bir mecnun/deli." demişlerdi.

Biz, bu azabı kısa bir süre kaldıracağız, siz de yine eski hâlinize döneceksiniz.

Büyük bir şiddetle yakalayacağımız gün, elbette intikam alacağız.

Onlardan önce Firavun kavmini de imtihan etmiştik. Onlara şerefli bir elçi gelmişti.

"Allah’ın kullarını (İsrailoğulları'nı) bana verin/teslim edin. Ben güvenilir bir peygamberim." demişti.

Allah’a karşı üstünlük taslamayın. Ben size apaçık bir delil getiriyorum.

Ve ben, beni taşlamanızdan sizin de Rabbiniz olan Rabbime sığındım.

Eğer bana iman etmediyseniz, benden uzak durun.

Mûsâ: "Bunlar, günahkâr bir toplumdur." diyerek Rabbine dua etmişti.

Kullarımı geceleyin yola çıkar, siz takip olunacaksınız.

Denizi sakın olarak bırak! Şüphesiz onlar, suda boğulacak bir ordudur.

Onlar, nice bahçeleri ve pınarları terk ettiler.

Ekinleri, güzel konakları.

İçinde eğlenip durdukları nimetleri.

İşte böyle! Biz onları başka bir kavme miras verdik.

Onlara ne gök ağladı, ne de yer! Onlar mühlet verilenler de olmadı.

Andolsun ki biz İsrailoğullarını o aşağılayıcı azaptan kurtardık.

Firavun'dan. Çünkü o, haddi aşanlardan bir zorba idi.

Şüphesiz biz onları bir ilim üzere âlemlere karşı üstün kıldık.

Onlara, içinde açık bir imtihan bulunan mûcizeler verdik.

Şüphesiz bunlar elbette şöyle diyorlar:

"Bir defa öldükten sonra başka bir şey yoktur. Biz, yeniden diriltilecek de değiliz."

Eğer doğru söylüyorsanız, haydi atalarımızı getirin.

Onlar mı hayırlı; yoksa Tubba halkı ve onlardan öncekiler mi? Biz, onları helâk ettik. Çünkü onlar suçlu/günahkâr idiler.

Biz yeri, göğü ve arasındakileri oyun olsun diye yaratmadık.

Onları ancak hak ile yarattık. Fakat onların çoğu bilmez.

Muhakkak ki hüküm/ayırt etme günü onların hepsi için tayin edilmiş bir vakittir.

O gün, dostun dosta hiçbir şekilde faydası olmaz. Onlara yardım da olunmaz.

Allah’ın rahmet ettikleri müstesnâ. Şüphesiz ki o Azîzdir, Rahîmdir.

Zakkum ağacı.

Günahkârın yemeğidir.

Erimiş maden gibidir, karınlarda kaynar.

Kaynar suyun kaynaması gibi.

"Onu şiddetle tutun, Cehennem'in ortasına atın."

"Sonra kaynar suyun azabından başının üstüne dökün."

"Tat bakalım! Hani sen güçlü ve şerefliydin."

İşte bu sizin hakkında şüphe ettiğiniz şeydir.

Takva sahibi olanlar ise, onlar güvenli bir makamdadırlar.

Cennetlerde ve pınarlardadırlar.

Halis ipek ve parlak atlastan elbiseler giyerek karşılıklı otururlar.

İşte böyle! Onları iri gözlü hurilerle evlendirmişizdir.

Orada güven içinde her meyveyi isterler.

İlk ölümden başka bir ölüm tatmazlar. Onlar Cehennem azabından korunmuştur.

Rabbinden bir lütuf olarak. İşte büyük kurtuluş budur.

Öğüt alsınlar diye onu senin dilin ile kolaylaştırdık.

O halde bekle! Zaten onlar da bekliyorlar.