Şuarâ Sûresi 51–100. Ayetler

“Doğrusu biz, iman edenlerin ilki olduğumuzdan dolayı Rabbimizin bizim hatalarımızı bağışlayacağını ummaktayız.”

Biz Mûsâ’ya; “Kullarımı geceleyin yola çıkar. Muhakkak ki takip edileceksiniz.” diye vahyettik.

Firavun da şehirlere (asker) toplayıcılar gönderdi.

“Şüphesiz bunlar azınlık olan bir topluluktur (dediler).”

"Ve onlar bizi kızdırmaktadırlar."

Biz ise şüphesiz uyanık, ihtiyatlı bir topluluğuz."

(Allah Teâlâ buyurdu ki): Böylece onları bahçelerden ve pınarlardan çıkardık.

Hazinelerden ve değerli yerlerden.

İşte böyle yaptık ve onlara İsrailoğulları'nı mirasçı kıldık.

Firavun ve adamları gün doğarken onları takibe koyuldular.

İki topluluk birbirini görünce, Mûsâ’nın adamları: "İşte yakalandık." dediler.

Mûsâ: “Hayır! Rabbim şüphesiz benimledir, bana yol gösterecektir.” dedi.

İşte o sırada, Mûsâ’ya: "Asanı denize vur!" diye vahyettik. O, hemen yarıldı ve (on iki yol açıldı) her parçası koca bir dağ gibi oluverdi.

Ötekileri de oraya yaklaştırdık.

Mûsâ’yı ve beraberindekilerin hepsini kurtardık.

Sonra ötekileri suda boğduk.

Bunda şüphesiz bir ibret vardır. Ama pek çokları iman etmiş değillerdi.

Şüphesiz ki senin Rabbin elbette mutlak güç sahibidir, çok merhametlidir.

Ey Muhammed! Onlara İbrahim’in haberini de oku.

Hani o, babasına ve kavmine; “Neye ibadet ediyorsunuz?” demişti.

“Putlara ibadet ediyoruz ve onlara ibadet etmeye devam edeceğiz.” demişlerdi.

İbrahim, dedi ki: “Onlara dua ettiğinizde sizi işitiyorlar mı?”

“Yahut size fayda veya zararları dokunur mu?”

“Hayır! Ama biz babalarımızı böyle yaparken bulduk.” dediler.

İbrahim, şöyle dedi: “Gördünüz mü şu sizin (ve önceki atalarınızın) neye ibadet ettiklerini?”

Siz ve çok daha önce gelip geçen atalarınız.

"İşte onlar benim düşmanlarımdır. Yalnız alemlerin Rabbi hariç."

“O, beni yaratan ve bana doğru yolu gösterendir.”

"Beni yediren ve içiren O'dur.”

"Hastalandığımda da O bana şifa verir."

“O, benim canımı alacak ve sonra diriltecek olandır.”

“O, hesap gününde hatalarımı bağışlayacağını umduğumdur.”

“Ey Rabbim! Bana bir hikmet bahşet ve beni salih kimseler arasına kat.”

“Sonra gelecekler arasında beni doğrulukla anılanlardan kıl.”

“Beni Naîm Cenneti'nin varislerinden eyle.”

"Babamı da bağışla. Şüphesiz o sapıklardandır."

“(Kulların yeniden) diriltilecekleri gün beni utandırma!”

“O gün ki ne mal fayda verir, ne oğullar!”

“Allah’a arınmış bir kalp ile gelen başka.”

O gün cennet takva sahiplerine yaklaştırılır.

Cehennem de azgınlar için ortaya çıkarılıverir.

Ve onlara; "İbadet etmekte olduklarınız nerede?" denilir.

Allah'ın dışında (edindiğiniz ilahların), size yardımları dokunuyor mu veya kendilerine yardımları oluyor mu?

Onlar ve azgınlar hep birlikte oraya atılırlar.

Ve İblis'in bütün orduları da.

Orada birbirleriyle çekişerek, şöyle derler:

“Allah’a andolsun, biz gerçekten apaçık bir sapıklık içindeymişiz.”

“Çünkü sizi, âlemlerin Rabbi ile bir tutuyorduk.”

Bizi o suçlulardan başkası saptırmadı.

“Artık bize şefaat edecek bir kimse de yoktur.”